Ee iş başınyaptığımıza göre baby face mod on

Ee iş başınyaptığımıza göre baby face mod on

Come on and love me

Bakın her kız için söylemiyim ama ben ve benim gibi kızlar Erkeklerin dış görünüşüne değil, parasına değil, marka giyinmesine hiç değil. Biz erkeklerin yanımızda nasıl hareket ettiğine nasıl konuştuğuna diğer insanlara nasıl davrandıklarına bakarak aşık oluruz. Biz gülüşe bakarız. Biz kalbine aşık oluruz kaslarına değil.

nazimiolmayanpiraye:

tespitlikibret:

kilopatrayimben:

fakarimboyleisi:

duygusuzvarlik:

wegoingon:

Ayakta alkışlanası post.

Ben onun kalbindeki sevgiyi hissetmeye calisirken onun sacima basima giydiklerime bakması hicte adil degil.

yorum beni anlatıyor.

ayakta alkışlanası post ve yorum. hadi ben biraz ağlıyım bari…

Kesinlikle bu

Rbleyen 20 bin kişinin gerçekten bunlara göre hareket etmediğine inandığım gerçeği.

Niye inanmıyorum acaba?

Yeşilköy 50.Yıl Lisesini özleyeceğim ya :( Eğlendik lan biz orda baya baya

muziksizasla:

Çok sıcak :(

muziksizasla:

Çok sıcak :(

Mustafa Kemal Atatürk.

amk filmi güzel ama Yalan şarkısının tanınmasına sebep oldu ya o yüzden gıcığım

Ben hayatım boyunca hep tanınan bir müzisyen olmak istedim. Öyle çok paraya, benim için çıldıran hayranlara hiç gerek yok. Yalnızca düşünce tarzımı, hissettiklerimi, sevgimi dünyayla paylaşmak istedim. 

 Annem bile karşı çıktı bana, babam da destekliyor gibi gözükse de hiçbir zaman istemedi müzisyen olmamı. Abim desen gitarın tek teline dokunduğum anda direk çok ses çıkarıyorsun diye kapıma dikilir.

 Ben onların hareketlerine rağmen yılmadım, aldırış etmiyordum onlara. Benim yaşımdaki biri için uzun denecek bir süre sahne aldım. Kazandığım paralarla abime araba bile aldım. Dünyada kaç kişi 17 yaşında sadece kendi kazandığı parayla araba alabilmiştir ki?

 Buna rağmen annemden gereken saygıyı alamamıştım. Hâlâ köstek oluyordu bana. Ama yılmadım. Ünlü bir plak şirketi benimle iletişime geçti. Beni bir dinleyip beğenirlerse albüm çıkaracaklarını söylediler. Benim için büyük bir haberdi bu. Kimseyle paylaşmadığım şarkılarımı çıkardım ortaya.  Cidden çok çalıştım. Hayalim gerçeğe dönüşüyordu. Kaç insana denk gelir ki bu?

 Bir gün eve doğru yürüken yavru bir köpek gördüm, yola atılmıştı. Benim kişiliğim herhalde bu pek düşünerek hareket etmem. Köpeğe araba çarpacağını sezince direk yola atladım ben de ve köpeği ittirdim. Ancak araba bana çarpmıştı. Aşırı sert bir çarpma değildi. Ayağa kalkabilmiştim. Ama omzum kötü sakatlanmıştı. Omzumdaki sinirler hasar görmüş. Ve ne yazık ki çaresi de yok. Sinirler kendini yenileyemiyor.

 O günden beri eskisi gibi gitar, bateri ya da herhangi bir enstrüman çalamadım. Elim bazen istemsizce hareketler yapıyor. Elimde çay taşımaya bile korkuyorum. 

 Tabi plak şirketiyle de anlaşamadım. O günden beri sahne bile almadım. Ama asıl koyan sahne alırken herkes severdi beni. Omuzlarda bile taşındım, lakin şimdi bir kişi yüzüme bakmıyor. İşte insanların gerçek yüzü. Herkes öyle demiyorum ama bir çoğu öyle.

 O yüzden kimse bana sen 18 yaşındasın ne yaşamış olabilirsin ki demesin. Kimse içime kapanıklığımı ergenlik olarak nitelendirmesin. Kimse bana ergen atarlı demesin. Ben kendi kendine bile gitar çalamayan bir hayalperestim. Bununla yaşaması o kadar kolay değil. Özellikle insanlar seni anlamıyorken…

c2 ye gelen arkadaşlardan özür diliyorum internetim kesilmişti. O yüzden cevap veremedim.